عبد الله قطب بن محيى

171

مكاتيب عبد الله قطب بن محيى

آن دم بر خود بخوانند . اللهم اجعلنا من المؤمنين الصابرين القانتين الخاشعين و اخواننا اجمعين و الحمد للّه رب العالمين . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 55 - [ : نمود عالم در ديده الهيان ] ( من عبد اللّه قطب بن محيى الى وليه ) عالم در ديده الهيان جز بدان گونه نمايد كه در ديدهء ديگران . هربار كه ايشان را ديده بر جهان افتد ، چندان فيض و نور و رحمت جديد در حوصلهء ادراك ايشان ريخته شود كه عامه را به عبادت چندين سال اندكى از آن حاصل نشود . « تفكر ساعة خير من عبادة ستين سنة » اشاره به حالت ايشان است و هرچه در قرآن مجيد امر به نظر و اعتبار آمده ، مراد به دست آوردن چنان ديده است ، دريغا ! و هركس كه او را چنان ديده باز نشده باشد ، اما گوش استماع داشته باشد و دل سليم او نيز به رستگارى خود برسد ، اما هركس كه نه صاحب ديده باشد و نه صاحب گوش ، او در حزب فراموشان باشد و در چاه فراموشان افتد . دريغا چاه فراموشان چاهى است عميق كه عمق آن جز خداى عزّ و جلّ نداند و اين چاه فراموش‌كاران است و هر فراموش‌كار البته بر سر آن چاه رسد و در آن افتد و اين چاه را هاويه نام باشد و جان كافران چون از تن برآيد در آن چاه افتد و آواز افتادن آن به گوش آن‌كس كه خداى خواهد رسد ، همچون آواز سنگ كه در چاه افكنند ، قال سبحانه : وَ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَكَأَنَّما خَرَّ مِنَ السَّماءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ أَوْ تَهْوِي بِهِ الرِّيحُ فِي مَكانٍ سَحِيقٍ . « 1 » دريغا بىخردان و ناگروندگان پندارند كه جز اين زمين و آسمان كه مىبينند ،

--> ( 1 ) . سوره حج ، آيه 31 « و هركس به خدا شرك ورزد ، چنان است كه گويى از آسمان فروافتاده و مرغان [ شكارى ] او را ربوده‌اند ، يا باد او را به جايى دور افكنده است » .